26 Eylül 2018 Çarşamba

mahalle, maalle, mahle.

bir yerde yaşıyor, orada bulunuyor olmakla oralı olmak, oralı hissetmek, hatta orada kabul edilmek  arasında ufak bir fark var.  mahalle buradan yola çıkılmış bir işin adı.

küçük harflerle, düzensiz.
bakkalın rafı gibi, kaldırıma nizamsız konteynır gibi, bir apartmanın önündeki zamansız şantiye direği gibi, namjoo gibi düzensiz ve küçük harflerle.

büyük şehirlerin çirkin mimarisinin gölgesinde modernize edilmiş bilmem/nere mahallesi muhtarlığından farklı olarak, esnafla tanışılmış, kaynaşılmış sokakların, o sokakların evin devamı halini almış olmasıyla başlıyor mahallecilik. ve imlaya aykırı olduğu gibi, muhtarlıktan bağımsız pek çok idari birime ait pek çok sokağı kendi mahallesinden sayabiliyor.

toparlayamamak eski lanettir ya, kabaca (şair burada ne kadar global [yahut züppe] bir insan olduğunu belirtmek için değil, kendince bunun türkçe bir karşılığı olmadığına ölümüne inandığı için ecnebiceden sebepleniyor) street photography'den farklı, kent fotoğrafçılığına yakın, belki biraz sosyal belgesel, belki tamamen şahsi belgesel, düzensizliği gibi sınıflanamamış bir işin eskizi olarak beş buçuk yılda (eylül 2018 itibariyle) iki kıta, üç ülke ve bilmem kaç şehirde çekilmiş bilmem kaç fotoğraftan elemek suretiyle bir yerlere toplanmasından önce, kendi kendini elemesine çanak tutmak amacıyla.. ( e hani toparlayacaktın bre zalım)

buraya bir kaç fotoğraf atacağım. onları silip, yenilerini ekleyip, onları da toz ederken ben, olur da şahit olursanız, bana bir şekilde ses ve kılavuzluk ederseniz çok mutlu olurum.
bunun ne alakası var. olmuş mu lan buradan buraya geçilir mi, sen kronolojik mi yaşadın, efendim, ne çok ev değiştirmişsin gibi çemkirme içeren notlara da hazırım, açığım, en çok onları seviyorum :)

gecenin karanlığında metni verelim.
peşinden görseller gelsin.

sağlıcakla.
b


























Hiç yorum yok :

Yorum Gönder